Pamiatka dla Babci i Dziadka na Allegro.pl - Zróżnicowany zbiór ofert, najlepsze ceny i promocje. Wejdź i znajdź to, czego szukasz! Teraz nie musimy już wymyślać życzeń na siłę, jeśli nie mamy oryginalnego pomysłu, czego życzyć nowożeńcom w dniu ich ślubu i na nowej drodze życia – możemy bez problemu odwołać się do bogatego zbioru wierszyków przygotowanych specjalnie na tę okazję. Jest wiele krótkich, ale treściowych rymowanek, nadających się na kartkę dołączoną do prezentu. Są też długie Dzisiaj wszystkie smutki precz! Święto Dziadków ważna rzecz! Życzę Tobie, Babciu miła, byś zawsze w życiu szczęśliwa była. Życzę Ci, Babuniu, życia najdłuższego, pociechy, szczęścia i zdrowia dobrego! Kocham mocno Babcię, Dziadka. To nie żarty moi mili. Dzisiaj im życzenia składam. Dodawanie w zakresie 30. Aleksandra Kałamarska 1 listopada, 2018 Matematyka. Przerosło nas trochę to zadanie. W pewnym momencie musiałyśmy nawet użyć klocków do liczenia. Rozpoczęte zadania zostawiamy i zostajemy póki co w działaniach do 20. Poprzednie kart pracy do pobrania w tym miejscu: dodawanie oraz dodawanie i odejmowanie. Droga na górę. Jedna z najpiękniejszych książek, jakie znam. Ciepła, dobra, spokojna opowieść, w której babcia borsukowa niespiesznie, z uwagą prowadzi na górę małego kotka. I droga, i góra są tu bardzo symboliczne, tak samo, jak ich wspólna podróż. Książka dla dzieci w wieku 4-8 lat. Korzenie. Z Bronnej Góry do Jeleniej Góry. Maria (Rysia) Chyżyńska (moja babcia), córka Heleny Mniszek i Władysława Chyżyńskiego, urodzona w 1901 roku wyszła za mąż za Jana Fickiego (w 1927 roku), który do 1939 roku był nadleśniczym na Polesiu w nadleśnictwie Bronna Góra koło Berezy Kartuskiej, miasteczko to w latach 1921-1939 Pamięci wszystkich więźniów, w szczególności pamięci Dziadka Franciszka, który przeżył obóz, Jego brata, który tam zginął i Pradziadka Feliksa który zmarł podczas Marszu Śmierci. Ku pamięci mojego dziadka Władysława, który został zamordowany przez niemieckie bestie w KL Stutthof w dniu 14.04.1940 Napisz list do babci lub dziadka w którym wyrazisz swoje uczucia do nich. Pamiętaj o wszystkich elementach listu (miejscowość data, nagłówek, wstęp, rozwinięcie, zakończenie, podpis). PLIS!! Na jutro! Ku pamięci - wycieczka; Akademia z okazji Dnia Niepodległości; Thanksgiving day; Andrzejki; Mikołajkowy prezent; Olimpiada zimowa; Spotkanie Świąteczne; Spektakl interaktywny; Przy ognisku; Dzień Babci i Dziadka Biedronki; Dzień Babci i Dziadka Żabki; Dzień Babci i Dziadka Pszczoły; Wycieczka do Muzeum Kolei; Wycieczka do Kramnic na Szukasz "babcia i dziadka" w Pamięci przenośne - Najwięcej ofert w jednym miejscu. Radość zakupów i 100% bezpieczeństwa dla każdej transakcji. Kup Teraz! 2aZPZs. 01. Określ okazję Urodziny, narodziny dziecka a może ślub? Określ okazję, na jaką chciałbyś podarować drzewko w prezencie. 02. Wybierz drzewko Wybierz drzewko, które chcesz podarować. Możesz je wyszukać po okazji, rodzaju lub z katalogu wszystkich drzewek. Do drzewka dołączymy łopatkę, ziemię oraz upominek. 03. Napisz życzenia Teraz czas na kilka miłych słów. Napisz swoje życzenia. Wydrukowana kartka zostanie umieszczona wraz z drzewkiem w zestawie prezentowym. 04. Zaadresuj etykietę Każde pudełko oklejone jest etykietą, na której możesz napisać dla kogo, z jakiej okazji i od kogo jest to prezent. Dzięki temu obdarowany będzie wiedział, od kogo go otrzymał, jeszcze zanim otworzy czas na kilka miłych słów. Napisz swoje życzenia. Wydrukowana kartka zostanie umieszczona wraz z drzewkiem w zestawie prezentowym. 05. Zaskocz najbliższych i spraw im radość Wręcz drzewko i zaskocz najbliższych niestandardowym upominkiem. Niech te wspólne chwile pozostaną z Wami na wiele lat. Rola dziadków jest nie do przecenienia. Kultywują tradycje, darzą wnuków bezgraniczną miłością, są wyrozumiali, tolerancyjni, z większym dystansem i spokojem patrzą na świat. Ich udział w wychowaniu wnuków jest nieustannym tematem nie tylko rozpraw psychologicznych, ale przede wszystkim dziecięcych książek, ku wielkiej uciesze młodych i dorosłych już czytelników. Wielkimi krokami zbliża się święto naszych ukochanych: Babci i Dziadka. Z tej okazji przygotowałam listę 35 książek, w których grają oni główną lub znaczącą rolę. Tworząc wpis, zdałam sobie sprawę z ogromnej ilości książek, w których temat relacji dziadków z wnukami, ich doniosłej roli w kształtowaniu się tożsamości młodego człowieka stanowi kanwę lub przynajmniej tło wydarzeń. Oto nasze typy. Cudowna wyspa dziadka, Benji Davies W warstwie dosłownej 2- czy 3-latek śledzić może podróż dziadka i wnuka odbywającą się statkiem wśród oceanu stromych dachów (okręt płynący pomiędzy domami? – dla młodego czytelnika z nieograniczoną wyobraźnią to nic dziwnego, tylko więc dorosłemu realizm każe poddać w wątpliwość logiczność dostrzeżonego obrazu). Wędrowcy zatrzymują się na upalnej, porośniętej gęstą dżunglą, dziewiczej tytułowej „cudownej wyspie”, której rajskość jest idealnym tłem dla przygód nierozłącznej (do tej pory) dwójki. Nadchodzi jednak czas powrotu. Chłopiec wraca sam, gdyż dziadek decyduje się zostać na wyspie. Tu nie potrzebuje laski, ma mnóstwo przyjaciół, jest szczęśliwy. Z drugiej strony w warstwie metaforycznej mamy pożegnanie, starość, chorobę i śmierć, choć żadne z tych słów nie pada w książce. Dzięki temu historia może okazać się ukojeniem dla młodego czytelnika przeżywającego rozterki dotyczące przemijania bliskich, nieuchronnego kresu doczesnej wędrówki człowieka. Prosta, subtelna, a jednocześnie niesamowicie mądra treść i iście rajskie ilustracje. Ninka, Dziadku chodź!, Karolina Lijklema To jednak z trzech części serii o kilkuletniej Nince. Opowiada o bliskiej relacji dziadka z wnuczką. Dziadek – staruszek, którego życie i teraźniejszość coraz bardziej mieszają się z przeszłością, młodzieńczymi retrospekcjami i snem. Wnuczka – pomocna, rozmowna, ale i chętnie słuchająca wspomnień ukochanego dziadka. To jej przypada rola towarzyszki i przewodniczki po mglistym labiryncie współczesnego miasta (w większości widzianego we śnie), a przede wszystkim po miejscach nowych, do których musi, z racji wieku i stanu zdrowia, przeprowadzić się dziadek. W książce mamy do czynienia ze zamianą tradycyjnie pełnionych przed dziadka i dziecko ról. Tutaj Ninka – wnuczka, staje się dającą oparcie, troskliwą i mądrą nauczycielką, powierniczą myśli potrzebującego troski i miłości dziadka. Nostalgiczna historia ma swój radosny akcent – w końcowej scenie dziewczynka staje się również animatorką zabawy mającej imitować nieustannie wyobrażaną przez dziadka podróż tramwajem. Kolejna wzruszająca opowieść, tym razem jednak opatrzona nastrojowymi, stonowanymi i ascetycznymi ilustracjami. Babcie od A do Z, Dziadkowie od A do Z, Reguera Raquel Diaz Bogato ilustrowany album babć (29) i dziadków (30) wraz ze szczegółowym, wyrafinowanym językowo, często metaforycznym, opisem stanowi tak naprawdę unikalny katalog przymiotów, atrybutów, a niejednokrotnie i przywar najstarszych i niezastąpionych członków każdej rodziny. Ci młodsi czytelnicy, i ci starsi również, na pewno odnajdą tutaj swoich dziadków w jednej osobie lub, tak jak moi synowie, stworzą obraz dziadka lub babci będący kompilacją kilku charakteryzowanych bohaterów i bohaterek. Spójność obrazu z tekstem to zasługa Reguer Raquel Diaz znanej już w Polsce ilustratorki i pisarki w jednej osobie. Każdy wizerunek, każdy słowny portret kipi szczegółami. Opisy są nieprawdopodobnie wnikliwe, z pełną świadomością mogę również napisać, że wyczerpujące, ale i zostawiające miejsce na czytelnicze zindywidualizowane dopowiedzenie. To typ książek nie na jeden wieczór. Chciałoby się napisać, że na całe życie. Podążając tym tropem, nie zdziwiłby mnie widok tych książek w prezentowych torebkach przygotowanych z okazji zbliżającego się Dnia Babci i Dziadka. Lektury pokazują i uświadamiają niezastąpioną rolę babci i dziadka w życiu dziecka. Takie przesłanie płynące z książek, w połączeniu ze słowem dziękuję, to cudowny prezent. Dziadek Tomek, Štěpána Zavřela w opracowaniu tekstowym Mafry Gagliardi „Dziadek Tomek” pod płaszczem bogato ilustrowanej bajki o pewnym cudownym dziadku opowiada o niezastąpionej międzypokoleniowej więzi wnucząt i dziadków, sile wyobraźni, szczęściu, które może mieć różne definicje, szerzej o uległości mas i społeczeństw wobec reguł, nakazów i władzy, a także o niebezpieczeństwach, jakie może za sobą nieść państwo zarządzane przez totalitarnych przedstawicieli. „Dziadek Tomek” to równocześnie bajka, fantastyka i antyutopia. Wydany po raz pierwszy w 1984 roku (!) nadal prezentuje aktualne przesłanie. Cała recenzja znajduje się we wpisie – „Dziadek Tomek” – dziadkowie i dzieci w walce o wolność i miłość. Wypożyczalnia babć, Maria Marjańska Czernik Absurdalny tytuł? Tylko pozornie. Przesłanie książki nasuwające się po lekturze rozwiewa dorosłe i dziecięce wątpliwości dotyczące tytułowych niedorzeczności. Wypożyczalnia to przecież miejsce, w którym można wypożyczyć coś, czego potrzebujemy, a czego nie posiadamy. Skoro w dzisiejszych czasach dzieci (których przedstawicielami są bohaterowie książki, czyli Mały, Większy i Duży) odczuwają tęsknotę za babcią (jedna mieszka daleko, inna nie ma dla wnuka czasu i serca, a trzecia po prostu zmarła), a ponadto współcześni rodzice zabiegani są na potęgę, z pomocą przyjść może właśnie taka wypożyczalnia. W książce jej przedstawicielką jest Jasna, która wraz z Czarną i Siwą postanawiają spełnić marzenia chłopców, zadziwiająco zwyczajne pragnienie posiadania babi – osoby, która wysłucha, zrozumie, pocieszy, porozmawia i pobędzie z wnukiem. Dla dorosłych to smutna opowieść o samotności współczesnych dzieci, głodnych uczuć, poszukujących bliskości z drugim człowiekiem. Dla najmłodszych to szczęśliwie kończąca się historia, bo, jak mówi Jasna do jednego z bohaterów, nie martw się, nie jesteś za duży. Nigdy nie będziesz za duży na babcię. Sklep z babciami, Dominika Gałka Z analogiczną koncepcją spotkać się można w wyżej wymienionej książce. Wcześniej opisywana pozycja nosi znamiona przypowieści, ze względu na symboliczne, po trosze alegoryczne imiona bohaterów. Z kolei w Sklepie z babciami mamy dokładnie sprecyzowany czas akcji (lipiec po trzeciej klasie szkoły podstawowej), miejsce (pasmanteria Pętelka) oraz konkretnie nazwanych bohaterów (Wojtek – niespełna czwartoklasista, Róża, Malwina i Marysia – czyli sklepowe babcie). Nie sposób nie wspomnieć o ilustracjach Macieja Szymanowicza, dzięki którym wizerunek zapracowanych rodziców zostaje ocieplony. Wyraźne barwy, żartobliwie karykaturalne postacie babć, rodziców i Wojtka okraszają całkiem sporą, jak dla mojego czterolatka, treść. Mój dziadek, Catarina Sobral Picturebook portugalskiej ilustratorki i autorki, laureatki International Award for Illustration to pokazany z perspektywy małego chłopca jeden dzień z życia dziadka zestawiony z dniem jego młodszego sąsiada. Konfrontacja starości i młodości, tym samym beztroski, spokoju z zapracowaniem, pośpiechem, pędem za życiem. Staruszek i młodzieniec – w rzeczywistości mają ze sobą wiele wspólnego, choć dzielą ich lata. To właśnie czas gra w książce główną rolę. Z jednej strony czas, którego dziadek – staruszek ma teraz paradoksalnie dużo, z drugiej strony wyścig z czasem Doktora Sebastiana, który z kolei „nie ma chwili do stracenia”, jednak często „zapomina o upływającym czasie”. Taka kolej rzeczy. Wyraziste kolory (gra czerwonego, zielonego i żółtego), lapidarna treść, jasny przekaz. Urodziny dziadka, Jan Godfrey, Estelle Corke Ciekawa propozycja lektury z dzieckiem tłumacząca w bardzo obrazowy sposób tajemnicę umierania i nowych narodzin, ale z Bogiem i Nowotestamentowym wyobrażeniem Nieba w tle. Opowieść jest zapisem rozmów wnuczki z dziadkiem. Dialogów przepełnionych porównaniami zmieniającej, dojrzewającej, przekwitającej i na nowo rodzącej się przyrody do przemijającego w podobny sposób człowieka. A wszystko za sprawą błyszczącej łopaty – urodzinowego prezentu, z pomocą którego dziadek z wnuczką sadzą pestkę wiśni, dając początek nowemu życiu. Czarne życie, Różowe życie, Amanda Eriksson Nie raz na blogu wspominałam trylogię szwedzkiej pisarki. Jednak pierwszy raz pojawiają się tylko dwa spośród trzech tytułów tej serii. Wszystko za sprawą dziadka, który we wspomnianych częściach pełni ważną rolę. To dziadek, z którym można konie kraść, a dokładnie urządzić pogrzeb znalezionej w piwnicy myszy (wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wnuczki, która pewnego dnia oznajmia, że „też chce mieć pogrzeb”) lub dokonać diametralnej zmiany wystroju pokoju i codziennej garderoby (spełniając jedno z wielu pragnień, tym razem o byciu księżniczką z różowym pokojem i różowymi ubraniami). Ot taki zwyczajny, a jednak nieprzeciętny dziadek. Esben i duch dziadka, Kim Fupz Aakeson Przejmująca opowieść o utracie dziadka, która podopowiada, jak pogodzić się ze śmiercią bliskiej osoby. W książce bezpośrednio poznajemy właściwie tylko ducha Dziadka, który przez kilka nocy z rzędu odwiedza wnuka, gdyż z jego pomocą próbuje przypomnieć sobie, o czym zapomniał, a co uniemożliwia mu odejść w spokoju z tego świata. Dziadek i wnuk przeżywają wspólne przygody, wspominają sobie najlepsze chwile swojego życia razem, a nade wszystko po prostu rozmawiają. W książce wyraz Dziadek zawsze pisany jest dużą literą – to wiele nam mówi o znaczeniu Dziadka w życiu wnuka, równie dużo, jak ilustracje (autorstwa Evy Eriksson) przedstawiające wspólne chwile głównych bohaterów. Więcej o książce w mojej recenzji tutaj. Czy umiesz gwizdać, Joanno? Ulf Stark Przyjaźń, potrzeba posiadania dziadka, radość bycia razem, ale i pożegnanie, to najsmutniejsze w życiu, bo ostatnie i niespodziewane. Poruszane w książce tematy to sprawy wagi ciężkiej, ale opowiedziane z lekkością, ba – z humorem, między innymi za przyczyną pierwszoosobowej dziecięcej narracji. Relacja i komentarz spoczywa bowiem w ustach kilkuletniego Ulfa, przyjaciela Bertila, który to też, tak jak jego kolega, chciałby mieć dziadka. A gdzie można znaleźć staruszka z dużą ilością wolnego czasu, usilnie poszukującego zajęć i towarzystwa dla zabicia nudy? W domu starców! Nie inaczej. Tam właśnie chłopiec poznaje Nilsa, staruszka, którego mianuje swoim dziadkiem. Zwyczajne starcze zaniki pamięci, demencja, ale i potrzeba bliskości drugiej osoby nie wywołują sprzeciwu ze strony lokatora domu starców. Ostentacyjne mianowanie Bertila na wnuczka Nilsa dokonuje się w stołówce. Późniejsze przygody trójki przyjaciół śledzi się z coraz szerszym uśmiechem na ustach. Symboliczną jest scena, której Bertil nie znajduje dziadka w jego pokoju, a zastaje opróżnioną z rzeczy pustkę. Pustkę, którą odczuwa się równocześnie podczas żałoby po stracie bliskiej osoby. Lekki uśmiech wraca na usta czytelnika, gdy w scenie pogrzebu Bertil zdobywa się na odwagę i wygwizduje ćwiczoną przez długi czas dla dziadka melodię „Czy umiesz gwizdać, Joanno?”. Basia i zegarek, Zofia Stanecka Nietypowa, bo nostalgiczna i wzruszająca część serii o Basi. Wszystko za sprawą zegarka – prezentu dla wnuczki od ukochanego Dziadka Henryka. Z pomocą tak prozaicznego przedmiotu, a nade wszystko za sprawą Dziadka przyjdzie Basi odkryć prawdy dotyczące niebłagalnie biegnącego czasu i nieuchronności ludzkiego przemijania. Na szczęście wszystko to w ciepłych i bezpiecznych ramionach Dziadka. Więcej o książce w mojej recenzji tutaj. Chusta babci, Åsa Lind To melancholijna historia o umierającej babci powracającej do domu ze szpitala. Wizyty gości, przyjaciół, sąsiadów chcących się pożegnać przywodzi mi na myśl nierozumianą do dzisiejszego dnia koncepcję stypowych rodzinnych uroczystości odbywających się po pogrzebie. Główna bohaterka jest bierną uczestniczką tego spotkania. Pochłonięta snem, może odpoczynkiem, przemyśleniami staje się schronieniem (za sprawą swojej chusty) dla dwójki wnucząt, szukających spokoju, miejsca, gdzie można myśleć i mówić, co się chcę: „Potem myśleliśmy o babci./ A co, jeśli umrze? – zastanawialiśmy się./A co, jeśli przestanie oddychać?”. Naturalizm wizerunku babci i poetyckie wtrącenia potęgują refleksyjny charakter opowieści. Czarna ziemia, biały kamyki, czerwone w kwiaty, czarne frędzle. Donice bez bez bez bez życia. Lato Stiny, Lena Anderson Beztroska, spokój, arkadyjski krajobraz – idealne miejsce i czas na letnie wakacje wnuczki spędzane z dziadkiem w jego niewielkim domku na jednej z wysp archipelagu. Dziadek – cierpliwy, wyrozumiały, niepouczający, dający swobodę w odkrywaniu świata, współtowarzysz. Stina – rezolutna poszukiwaczka skarbów i przygód. Duet doskonały, mogący przezwyciężyć każdą przeciwność losu, nawet morską burzę. Bo „Od czasu do czasu przydaje się porządny sztorm. Prawda dziadku?” – chciałoby się odpowiedzieć słowami dziadka: „Co ty powiesz…”. Przede mną i moimi dwoma wiernymi czytelnikami jeszcze: Nieustraszona babcia Adela i kosmiczna przygoda, Agnieszka Stelmaszyk Maciuś i dziadek, Roberto Piumini Hej, Przedziadku!, Paul McCartney Dziadek na huśtawce, Renata Piątkowska Świat według dziadka, Zofia Stanecka Babcia na jabłoni, Lobe Mira Dziadek Franek, Wojciech Ulman Mój dziadek był drzewem czereśniowym, Angela Nanetti Niezapominajka, Agnieszka Świętek Czyja babcia?, Stina Wirsen Kot kameleon, Joanna Wachowiak Niezłe ziółko, Barabara Kosmowska Niezwyczajna komórka, Marzena Kwitniewska-Talarczyk Specjalnym sentymentem darzę dwie kolejne pozycję – własne dziecięce książkowe wybory. Z więc tym większym napięciem czekam na reakcje synów po wspólnym ich przeczytaniu. Babcia też człowiek, Irena Landau Babcia Kluczykowa, Marian Orłoń Za nami również lektura książek będących częściami różnych dziecięcych serii, w którym pojawia się dziadek i/lub babcia. Tj.: Elmer i dziadek Eldo, David McKee Tupcio Chrupcio. Wizyta u dziadków, Eliza Piotrowska Jak schować lwa przed babcią, Helen Stephens Maks jedzie do babci i dziadka, Christian Tielmann, Sabine Kraushaar Pralki, suszarki, lodówki, Christian Tielmann, Ursula Weller Kicia Kocia gotuje, Kicia Kocia majsterkuje, Anita Głowińska Mam nadzieję, że nasza lista zainspiruje niejednego czytelnika do odkrywania kolejnych literackich wcieleń babci i dziadka. Nie chcesz, by ominął Cię kolejny wpis? Polub Przystanek Rodzinka na Facebooku. W drugiej połowie stycznia obchodzimy wyjątkowe święto, podczas którego składamy naszym babciom i dziadkom najlepsze życzenia. Jeśli poszukujecie pięknych słów oraz inspiracji – tutaj na pewno znajdziecie ciekawe cytaty, aforyzmy, skrzydlate myśli oraz fragmenty utworów literackich. Dzień Babci obchodzimy 21 stycznia. Pomysł jego utworzenia pojawił się w Polsce w latach 60. XX wieku, a spopularyzowała go prasa. Później powstała również tradycja obchodzenia Dnia Dziadka. Święto to obchodzimy 22 stycznia, a przywędrowało do nas prawdopodobnie z Ameryki. Oto ciekawe cytaty na Dzień Babci i Dziadka! pexels 12 cytatów na święto babć i dziadków Dzień Babci i Dziadka kojarzy się z pozytywnymi emocjami, uśmiechem, radością oraz ciepłem. Oto cytaty, których lektura może być przyjemnością i służyć za inspirację. W czasie święta naszych starszych bliskich mówimy im miłe słowa, ofiarujemy prezenty, ale także dziękujemy za troskę oraz miłość. Te cytaty przypominają o tym, że bez babć i dziadków świat nie były taki sam. „Jeśli nic nie idzie dobrze, zadzwoń do babci”. Włoskie przysłowie „Są ojcowie, którzy nie kochają swoich dzieci, ale nie ma dziadka, który nie uwielbiałby swojego wnuka”. Victor Hugo „Babcia to ktoś ciepły, miły, słodki”. Monika Szwaja, „Klub Mało Używanych Dziewic” „Jak nam dziadek zacznie/ Prawić różne dziwy,/ To świat dawny staje/ Przede mną jak żywy”. Maria Konopnicka, „Dziadek przyjdzie” „Bab­cia pa­mię­ta­ją­ca Kra­ku­sa i Wan­dę,/ a w każ­dym ra­zie Pił­sud­skie­go i Fo­cha,/ któ­ra się upa­ja­ła jazz-ban­dem/ i od­bie­ra­ła li­sty od li­sto­no­sza,/ któ­rej mło­dość ze­szła mar­nie, bez ki­ki­mo­bi­lu,/ bio­fo­nu, wi­ro­cy­klu i astro­dak­ty­lu,/ wpa­trzo­na w film swój zbla­kły z uśmie­chem tę­sk­no­ty,/ za­gra na for­te­pia­nie sta­ro­świec­kie foks­tro­ty”. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, „Babcia” „Nie mogłem przeczytać wszystkich książek w domu. Ale rozpoznawałem je po zapachu. Dziadek Garabet nauczył mnie poznawać w ten sposób książki. Dobra książka pachnie szczególnie. Ciasno związana, w skórzanej oprawie, pachnie niemal jak człowiek. Przyłapuję się nieraz w księgarniach na wąchaniu książek”. Varujan Vosganian, „Księga szeptów” pexels „Niektórzy nazywają mnie Bzową Babuleńką, inni driadą, ale naprawdę nazywam się Wspomnieniem; to ja siedzę na drzewie, które ciągle rośnie i rośnie, to ja wspominam i opowiadam historię!”. Andersen, „Bzowa Babuleńka” „To, czego dzieci potrzebują, w obfitości dostarczają dziadkowie. Dają bezwarunkową miłość, dobroć, cierpliwość, poczucie humoru, komfort, lekcje życia. Oraz, co najważniejsze, ciasteczka”. Rudolph Giuliani „Caroline, zawsze przyjmij komplement. Odbieraj go tak, jak słyszysz. Młode dziewczyny często za szybko przekręcają słowa innych. Po postu podziękuj i przejdź nad tym do porządku dziennego. – Babcia uśmiechnęła się łagodnie, a z jej słów przebiła mądrość, która zawsze jej towarzyszyła”. Alice Clayton, „Nie dajesz mi spać” „Dziadzio siedział w pracowni przed sztalugą,/ palił cygaro,/ brał pędzel do ust, namyślał się długo,/ strząsał jedwabny popiół w popielniczkę starą./ Rozrabiał na palecie soki fijołkowe,/ deszczówkę pomięszaną z zielenią wiosenną,/ i mleko migdałowe z sjenną”. M. Pawlikowska-Jasnorzewska, „Dziadzio” „Czułem się bezpieczny. Zupełnie jakby w tym jednym miejscu i chwili znalazła się cała skondensowana esencja babciowatości”. Neil Gaiman, „Ocean na końcu drogi” „(…) dziadkowie dają bezwarunkową miłość, oparcie i od czasu do czasu zastrzyk gotówki. Miejsce, gdzie wnuki zawsze mogą przyjść, jeśli tego właśnie potrzebują. I nie mówią im, co powinni zrobić, bo to aż w nadmiarze otrzymują od rodziców. Pozwalają wnukom samym rozwiązywać swoje problemy”. Jennifer Weiner, „Siostry” pexels Więcej cytatów w dziale: Styl życia. autor: Urocznica, zdjęcia: Pexels, źródła: